Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

~Κωνσταντίνα Κορρυβάντη~

Η Κωνσταντίνα Κορρυβάντη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1989. 
Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη, Ιστορία και Διεθνείς Σχέσεις. Πλέον ζει κι εργάζεται στην Αγγλία.
Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Μυθογονία κυκλοφόρησε το 2015 από τις εκδόσεις Μανδραγόρας κι απέσπασε το βραβείο Μαρία Πολυδούρη για πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή.
Τον Δεκέμβριο του 2016, για το ίδιο έργο, τιμήθηκε με το Βραβείο Γ. Αθάνα της Ακαδημίας Αθηνών.


                             {φωτο: Καλλιόπη Αγγέλου}




Καλλιστώ
Οι γυναίκες που κοιτάζουν τ ’άστρα
γίνονται στο τέλος αστερισμοί.

Πολύ πολύ μακριά από εκείνον
που πραγματικά τις αγάπησε.

Εκείνον που τώρα περιμένει
την πτώση τους

για να ξαναφτιάξει τη ζωή του.





Ρέα
Για να βγεις από το κάδρο
χρειάζεται μόνο να βρεις τον τρόπο.

Ίσως δαγκώνοντας με δύναμη
την κορνίζα,

όλες σου οι δύσκολες αποφάσεις
ν’ αφήνουν μια πικρή γεύση στο στόμα.

Μα εσύ δεν έβγαλες ακόμα δόντια
κι εγώ περισσότερο από την μητρότητα
φοβάμαι την πατρότητα.






Ιώ
Τον κρατάς σφιχτά,
οι δύο σας απέναντι στον κόσμο.
Μα
το γάλα μία μέρα στερεύει
και τότε ποιός
θα αποκοιμηθεί στο στήθος σου;










Νέδα
Τα φύλλα γλιστρούν απαλά προσπερνώντας τα βράχια
κι εκείνη σε μαθαίνει να τα μετράς ένα προς ένα.
Κρατώντας μία κούκλα από παπιέ μασέ για επιβράβευση.
Αυτές είναι οι γαλήνιες ενασχολήσεις του έρωτα
όπως θα σου επισημανθεί αργότερα.

Μαμά, τα ποτάμια από αξιοπρέπεια
δεν γυρίζουν πίσω;






Σελήνη
Οι αιώνιες ερωμένες διαλέγουν
εφήμερο εραστή.
Πιστές στη θνητή φύση
του έρωτα, στην ιδέα ενός ήλιου
που βασιλεύει.




                         {φωτο: Καλλιόπη Αγγέλου}



Κάποτε ήμουνα το μέλλον
Στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας η μικρή Σίλια χαιρετά βιαστικά τις καινούργιες της φίλες.
Στο φανάρι μία - όχι - ακόμα - μητέρα
απλώνει τα χέρια της
πλέκει τα μαλλιά του κοριτσιού
γαλλική κοτσίδα.

Μία ράχη
δεινοσαύρου ανηφορική.

Ένας λώρος δεμένος σφιχτά.
Στον σταθμό του Σάουθ Κεν
ακόμα ένα έμβρυο παλαιολιθικό.
{αδημοσίευτο}


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου